در پژوهش حاضر، جو روانی خانواده نوجوانان عادی و نوجوانان بزهکار مورد مقایسه قرار گرفت. هدف این پژوهش مقایسه وضعیت و شرایط خانوادگی نوجوانان عادی و بزهکار از نظر توانایی حل مشکل، میزان ارتباط اعضا، تفاهم در مورد نقش ها، مهار رفتار، واکنش های عاطفی، مشارکت عاطفی و عملکرد عمومی خانواده بود. پژوهش بر دو گروه نمونه متشکل از 40 دختر دانش آموز عادی و 40 دختر بزهکار شهر شیراز (سنین 15-18 سال) انجام گرفت. ابزار مورد استفاده پژوهش، «ابزار سنجش خانواده» بود که به صورت گروهی و انفرادی مورد استفاده قرار گرفت و جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری آزمون t مستقل، همبستگی، آلفای کرونباخ و تحلیل واریانس استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که قدرت حل مشکل خانواده نوجوانان عادی و بزهکار متفاوت است. همچنین خانواده نوجوانان عادی و بزهکار در زمینه واکنش های عاطفی با هم تفاوت دارند و درخانواده نوجوانان عادی احساسات آسایش و مهر و محبت بیشتر ابراز می شود، در حالی که در خانواده نوجوانان بزهکار احساسات اضطراری بیشتر ابراز می شود. افزون بر این، نتایج نشان داد مشارکت عاطفی در خانواده نوجوانان عادی و بزهکار متفاوت است. مشارکت عاطفی در خانواده نوجوانان بزهکار، مشارکت ناشی از خودشیفتگی و به منظور ارضای احساسات خودارزشی و یا مشارکت بیش از حد می باشد، همچنین عملکرد عمومی خانواده نوجوانان عادی و بزهکار نیز با هم تفاوت دارد. مهار رفتار در خانواده های نوجوانان عادی و بزهکار نیز با هم متفاوت است. اما تفاوت مشاهده شده در میزان ارتباط اعضای خانواده و تفاهم در مورد نقش های اعضای خانواده بین دو گروه معنادار نبود.